Delaunay, Jules-Élie

Jules-Élie Delaunay (naamvariant: Elie Dalaunay) werd op 13 juni 1828 in Nantes geboren en overleed op 5 september 1891 in Parijs.

Hij was een academische schilder en tekenaar.

Hij studeerde bij Flandrin en aan de École des Beaux Arts in Parijs (bij Lamothe).

Delaunay werkte in de classicistische stijl van Ingres totdat hij – na het winnen van de Prix de Rome – in 1856 naar Italië vertrok en daardoor het ideaal van Rafaeleske perfectie verwierp en verving voor de oprechtheid en strengheid van de quattrocentisten.

Hij kreeg – terug in Frankrijk –  vele belangrijke opdrachten voor decoratieve schilderijen: de fresco’s in de Sint-Nicolaaskerk van Nantes,  drie panelen (Apollo , Orpheus en Amphion) voor de Parijse opera, twaalf schilderijen voor de grote zaal van de staatsraad in het Palais Royal.

Zijn scènes uit het leven van Sint Genevieve – die hij ontwierp voor het Panthéon – bleven onvoltooid.

Musée d’Orsay bezit zijn beroemde Pest in Rome (getoond op de Salon van 1869) en een naaktfiguur van Diana ; en het Musée van Nantes bezit de Les op de fluit.

In het laatste decennium van zijn leven verwierf hij grote populariteit als portret- en landschapschilder.

Hij ontving een eersteklas medaille op de Wereldtentoonstelling in Parijs en een eremedaille.

Hij was  officier in het Legioen van Eer en zelfs later lid van het Instituut.

Vermeld in VIAF, GND, ULAN, Thieme / Becker, Bénézit, Busse, Witt Checklist, Saur.