Edelinck, Gérard

Gérard Edelinck werd geboren in Antwerpen op 20 oktober 1640 en stierf in Parijs op 2 april 1707.

Hij was een Franse graveur van Vlaamse komaf.

Gérard Edelinck en ook zijn broer Jean kwamen in de leer bij de graveur Gaspar Huberti (Huybrechts) en darna ook nog bij Cornelius Galle de Jongere.

Samen met zijn broer Jeanwerkte hij werkte onder de bescherming van gerenommeerde kunstenaars zoals de schilders Philippe de Champaigne, Nicolas Pitau, Le Brun en de graveur Robert Nanteuil, die zijn vrienden werden in Parijs.

Colbert een minister van Lodewijk XIV gaf hem de titels Ridder in de Orde van Sint-Michiel, van kabinetsgraveur en professor aan de Gobelins- manufactuur.

Hij werd in 1677 toegelaten tot de Academie.

Edelinck perfectioneerde de graveertechniek door de ruitvormige snede uit te vinden en slaagde hij erin de gegraveerde objecten een soort kleur te geven. Hij blonk ook uit in portretschilderkunst.

Onder zijn leerlingen bevonden zich, naast zijn jongere broer Gaspard Edelinck, Jacques Lubin en Antoine Trouvain rond 1676.

In 1695 ontving hij van de paus de titel van Romeinse ridder.

Vermeld in Bénézit, VIAF, ISNI, LCCN, GND, NIKAT.