Fedotov, Pavel Andrejevitsj

Pavel Andrejevitsj Fedotov (naamvarianten: Павел Андреевич Федотов, Paul Andrevitch Fedotov, Pavel Andrejevitsj Fedotov, Pauwel Andreievitch Fedotoff, Pavel Andrejevič Fedotov, Pawel Andrejewitsch Fedotoff) werd op 4 juli 1815 geboren en overleed op 26 november 1852 in Sint-Petersburg).

Hij was een Russische amateurschilder, graficus, illustrator, kopiist, militair, dichter en tekenaar die tenslotte stierf in een psychiatrische kliniek ( hij wordt wel vergeleken met William Hogarth).

Hij was vooral genreschilder (van satirische scènes uit de middenklasse en de bureaucratie).

Aanvankelijk was Fedotov officier bij de Keizerlijke Garde van Sint-Petersburg die belangstelling had voor de kunsten [speelde fluit en volgde avondlessen aan de Academie voor Schone Kunsten (schilderkunst)].

Hij koos uiteindelijk  definitief voor de schilderkunst en verliet het leger.

Aanvankelijk gebruikte hij vooral  potlood of aquarelverf voor zijn werken maar ontwikkelde zich gaandeweg tot olieverfschiklder.

Fedotov had connecties met enkele leden van de sociaaldemocratische groepering van Petrasjevski die in 1849 terechtstonden. Dit leverde hem problemen op met de officiële censuur. Net als veel andere democratisch gezinde intellectuelen werd Fedotov getroffen door het restrictieve politieke klimaat.

In zijn laatste jaren maakte Fedotov zijn beste werken (doordrenkt met gevoelens van wanhopig verdriet).

Begin vijftiger jaren werd hij almaar depressiever en  trok zich meer en meer terug uit het dagelijkse leven. Ook zijn gezichtsvermogen verslechterde.

Fedotov is de grondlegger van het kritisch realisme in de Russische schilderkunst. Er zijn twee dominante stromingen in zijn werk. De eerste stroming wordt gedomineerd door tekeningen en schetsen, sterk beïnvloed door Hogarth. Zijn tekeningen zijn slecht uitgewerkt en zijn doel is niet om de werkelijkheid weer te geven, maar om de algemene menselijke zwakheden en fouten te tonen, om de banale of obscure aspecten van de Russische moraal te bespotten. De plot van deze werken kenmerkt zich door complexiteit en ingewikkeldheid. Hoofdideeën worden onderstreept door het toevoegen van nevenplotten aan de hoofdscène.

Hij gebruikte veel accessoires bij de beeldvorming. Het overheersende element van zijn werken is karikaturaal.

Vermeld in ISNI, VIAF, GND, SNEL, Worldcat, ULAN, Witt Checklist, Gerson, Saur, Milner, Bénézit.