Humbert, Jacques-Ferdinand

Jacques-Ferdinand Humbert (naamvarianten: Ferdinand Jacques Humbert,
Jacques Charles Ferdinand Humbert) werd op 8 oktober 1842 in Parijs geboren en overleed daar ook op 6 oktober 1934.

Hij was als (fresco)schilder gespecialiseerd in portretten en historische taferelen.

Hij volgde een kunstzinnige opleiding aan de École nationale supérieure des Beaux-Arts in Parijs (onder andere bij François-Édouard Picot , Alexandre Cabanel en Eugène Fromentin)

Hij ontving prijzen op de Salons in 1866, 1867 en 1869.

In 1874 begon hij aan zijn belangrijkste levenswerk: “Pro Patria” (Voor het vaderland), een reeks muurschilderingen in het Panthéon.

Hij was tot 1902 professor aan de École nationale, enkele jaren nadat hij zijn eigen kunstacademie had geopend in de voormalige ateliers van Fernand Cormon.

Hij werd benoemd tot Comandeur in het Legioen van Eer.

Al op jonge leeftijd gaf hij samen met zijn vriend Henri Gervex privélessen in schilderen en in 1898 opende hij zijn eigen atelier (Académie Humbert).

Aanvankelijk waren zijn leerlingen voornamelijk Amerikanen maar later ook  Raoul Dufy , Pierre Waidmann en Othon Frieszzou.  Georges Braque ontmoette er Marie Laurencin.  Na verloop van tijd beperkte Humbert zich tot lesgeven op zaterdag; de lessen op dinsdag en donderdag werden verzorgd door zijn vrienden François Thévenot en Albert-Charles Wallet.

Vermeld in VIAF, GND, ULAN, SIKART, Thieme / Becker, Busse, Witt Checklist, Saur, Bénézit.