Schmalzigaug, Jules

Jules Schmalzigaug werd op 26 september 1882 in Antwerpen geboren en overleed op 12 mei 1917 in Den Haag.

Hij was actief als kunstschilder etser en tekenaar.

Van jongs af aan leed hij aan scoliose en werd naar het buitenland gestuurd voor behandeling. In die tijd werd ook zijn tekentalent ontdekt door Paul Riess. Hij schreef zich in op de Brusselse kunstacademie en volgde er lessen bij Isidore Verheyden. Daarna volgde hij lessen aan de Staatliche Akademie der Bildenden Künste in Karlruhe.

Antwerpen had rond deze periode een joodse elite die een belangrijke rol speelde in het culturele leven; naast Schmalzigaug waren er ook nog Marten Rudelsheim, Maurits Nykerk, Jozef Posenaer, Leo J. Kryn en Victor Hageman.

Jules had bewondering voor de Oostendse kunstenaar James Ensor.

In 1910 besloot hij zijn kunstopleiding te vervolgen in Parijs en studeerde er bij Lucien Simon and Émile René Ménard.

Hij bewonderde de werken van (kubistische kunstenaars) Georges Braque en Fernand Léger maar zijn voorkeur lag toch bij het fauvisme (Pierre Bonnard, Édouard Vuillard).

In 1914 exposeerde hij met zes schilderijen op de internationale groepstentoonstelling van het futurisme Esposizione Libera Futurista Internazionale in Rome een hoogtepunt in zijn ogen.

Zijn favoriete onderwerpen als kunstenaar waren abstracxties, landschappen, portretten, stads- en strandgezichten, figuurvoorstellingen en straatscènes.

Om gezondheidsredenen (scoliose) werd hij afgekeurd voor de militaire dienst en verhuisde naar Den Haag.

Hij maakte op 13 mei 1917 een einde aan zijn leven.

Vermeld in GND, ISNI, Library of Congress, ULAN, VIAF, Worldcat, Scheen, Eemans, Piron.