Verkolje, Jan

Jan Verkolje (naamvarianten: Johannes Vercolje, Johannes Verkolje) werd op 9 februari 1650 gedoopt in Amsterdam en overleed in op 8 mei 1693 in Delft.

Als kind was hij jaren aan bed (door ziekte) gebonden. Tijdens deze periode begon hij uit tijdverdrijf prenten en speelkaarten na te tekenen, waarmee zijn talent werd ontdekt.

Hij ging in de leer bij Jan Andries Lievens in Amsterdam en in 1672 verhuisde hij naar Delft en werd er lid van het Delftse Sint-Lucasgilde.

Zelf leidde hij in latere jaren Albertus van der Burch, Joan van der Spriet, Hendrik Steenwinkel, Verkolje, Jan (II). Nicolaas Verkolje, Willem Verschuring en Thomas van der Wilt op.

Als portretschilder was hij bij de lokale elite favoriet (zoals bij Antoni van Leeuwenhoek)

Naast olieverfschilderen blonk hij ook uit alsin de mezzotintkunstenaar.

Hij liet een bloeiend atelier achter en leidde zijn zoon – Nicolaas Verkolje – op tot een eveneens succesvolle kunstenaar.

Vermeld in VIAF, GND, ULAN, SNAC, Houbraken, Weyerman, Walpole, Obreen, Von Wurzbach, Thieme / Becker, Holstein, Waller, Witt Checklist, Gerson, Sutton, Saur, Buijsen / Dumas / Manuth, Fock, Stolk, Horn / Van Leeuwen.